Tag: supermarkt

A walk in the supermarket

Nadat wij naar Taiwan verhuisden, viel het me al snel op dat er hier werkelijk op elke straathoek een supermarkt te vinden is. Er zijn diverse ketens (PX mart/全聯, RT mart/大潤發, Carrefour/家樂福), maar ook veel losstaande zaken. Heel handig dus, altijd een supermarkt in de buurt. De ene supermarkt is echter de andere niet! Het principe van een supermarkt is uiteraard dat alle verschillende levensmiddelen (en meer) onder één dak te vinden zijn, maar wélke levensmiddelen dat zijn, verschilt blijkbaar enorm van winkel tot winkel en van land tot land.

Ik had de behoefte om de verschillen tussen een Nederlandse en een Taiwanese supermarkt te visualiseren (jaja, die bouwkundige beroepsdeformatie zit er blijkbaar nog steeds in). Ik ga jullie dus deze keer vermoeien/vermaken met twee tekeningen die mijn beleving van de supermarkt weergeven!

De Nederlandse supermarkt gezien door de ogen van een Taiwanees

Sommige dingen zijn natuurlijk inkoppers: waar je in Nederland bij binnenkomst al tegen de piepers opbotst, is de Taiwanese supermarkt volgestouwd met rijst. De kleinste verpakking die je na goed zoeken kunt vinden, is 1,5 kg. De grootste… Ik weet het niet eens. Ik denk dat we er in Nederland in een jaar nog niet doorheen zouden zijn. Daarnaast zijn er hier uiteraard naast vlees (kippen en varkens uit Taiwan, koeien uit Australië of Amerika) ook veel vis en schaal- en schelpdieren te krijgen.

Maar naast de voor de hand liggende verschillen, ben ik vooral veel dingen tegengekomen die ik nooit eerder bedacht had. Zo mis ik het Nederlandse brood enorm. Een volkoren boterham die je maag vult, of gewoon een lekker broodje hagelslag… Mmm! In het begin heb ik hier diverse malen de fout gemaakt te denken dat ik lekker brood gevonden had. Dan nam ik een hap… En beet ik in een niet nader te definiëren vulling. Niet zo mmm! Bovendien is al het brood hier wit én precies niet te krijgen rond ontbijt- of lunchtijd. Het is namelijk voor de Taiwanees geen maaltijd, maar meer een snack.

In de Taiwanese supermarkt, maar ook bijvoorbeeld bij de drogist, is er een in mijn ogen bizarre hoeveelheid shampoo te verkrijgen, maar nauwelijks deodorant. Taiwanezen zijn geobsedeerd door hun haar en vrijwel niemand heeft zijn/haar eigen natuurlijke haarkleur. Bruin is favoriet, maar ook een rode, blauwe of blonde glans doen het goed. Oók bij mannen. En inmiddels ben ik gaan geloven dat wij Nederlanders meer zweten dan Taiwanezen, want ondanks dat er maar weinig deo te koop is, kom ik zelden een ‘stinkende’ Taiwanees of een Taiwanees met zweetplekken tegen. Zelfs niet na het sporten.

Wat me overigens ook verbaast in de Taiwanese supermarkt is de ordening, of het gebrek daaraan. Voor een deel heeft dat te maken met aanbiedingen: wat in de aanbieding is, verhuist naar een plek die schreeuwt om aandacht. Kijk mij in de aanbieding zijn! Ik weet dat we dit in Nederland ook doen door producten op de kop van een gangpad te plaatsen, maar dat is héél subtiel in vergelijking met de Taiwanese methode. Daarnaast verhuizen producten hier ook heel vaak van plek en sowieso hebben ze niet één plek, maar meerdere, met name groente en fruit. Hier wat komkommers, daar nog wat meer van dezelfde komkommers, verderop de nog wat grotere komkommers… Het is elke keer weer een speurtocht.

Ook de schappen voor snacks en snoep verschillen hier erg van de Nederlandse. Taiwanezen houden van gedroogd voedsel (want lang houdbaar?): vlees/jerky, fruit, visjes tussen de pinda’s of gedroogde vissnoepjes. Taiwanese ouders zijn heel huiverig om hun kinderen een zoet snoepje te geven, maar koekjes krijgen ze aan de lopende band. En de snoepjes krijgen ze alsnog van oma op straat. Die haat-/liefdeverhouding met snoep voelt voor mij heel onnatuurlijk, te meer nog daar vooral in Tainan vrijwel al het eten zoet is en er bijvoorbeeld zelfs aan verse fruitsappen als je niet op tijd ingrijpt nog wat lepels suiker toegevoegd worden. En om nog even op het brood terug te komen: ik dacht laatst lekkere knoflookbruschetta’s gevonden te hebben, nam een hap en de suiker kwam nog net niet mijn neus uit. Iew!

De Taiwanese supermarkt gezien door de ogen van een Nederlander

Taiwan is niet zo multicultureel als Nederland. Er wonen weliswaar circa 800.000 buitenlanders, maar meer dan 90% hiervan komt uit Zuidoost Azië. Dit gegeven wordt ook weerspiegeld in de supermarkt: waar in Nederland de buitenlandse producten inmiddels verspreid liggen door de hele supermarkt, heeft een Taiwanese supermarkt vaak één gangpad met import, gerangschikt op land. Populair zijn Thailand, Indonesië, Japan, Frankrijk en Italië. Dit gangpad sla ik dus nooit over! Na twee jaar zijn er echter nog diverse paden die ik wel oversla, omdat ik geen idee heb wat daar in de pakjes en zakjes zit of hoe ik het moet gebruiken. In het begin probeerde ik de etiketten nog te lezen/vertalen, maar dat kostte me zo veel tijd, dat ik het maar bij de bekende weg houd nu.

Tenslotte is er nog één ding dat hier ook echt niet onvermeld mag blijven: doordat zoveel Taiwanezen een huisdier nemen ter vervanging van een kind, zien de dierenwinkels er hier ook uit als supermarkt. Zowel qua grootte als qua assortiment doen ze niet onder voor hun menselijke tegenhanger. Maar het zal misschien duidelijk zijn dat ik al genoeg moeite heb om in de gewone supermarkt mijn boodschappen te vinden, ik ben dus blij dat ik deze dierensupermarkt over kan slaan!