Categorie: Geen categorie

Wat je niet vindt in een Taiwanese supermarkt…

Tijdens onze voorbereidingstrip hebben we uiteindelijk ook vast een rondje door onze nieuwe buurt gefietst (over transport volgt overigens later meer!). Supermarkten: check. Night market: check. Drogist: check. Meubelzaak: check.  De supermarkten hebben we meteen ook even van binnen bekeken. Wat is het assortiment en welke Nederlandse (eet)gewoonten zullen we toch echt snel aan moeten passen omdat de benodigdheden niet te krijgen zijn?

Wie nu een spannend verhaal verwacht, hoeft niet verder te lezen. De verschillen in de supermarkt zijn kleiner dan ik verwachtte. Vrijwel alles is te vinden, als je maar lang genoeg zoekt (en Google translate bij de hand houdt!). Brood is hier wel een bijzonderheid, zakken rijst van minder dan 5 kg eveneens. Wat meehelpt, is dat het Franse Carrefour al sinds 1989 in Taiwan gevestigd is en ook het Amerikaanse Costco (ook hierover later meer) doet al sinds 1997 mee.

Spoelglans?

Nee… Wat echt een (luxe)probleem is? De vaatwasser! Want waar vind je vaatwasserblokjes, spoelglans, onthardingszout? En hoe heet dit in het Mandarijn? Het is niet te vinden naast de enorme verpakkingen vloeibaar afwasmiddel, wat er op wijst dat een vaatwasser nog geen algemeen goed is. Maar ja, om ‘m daarom dan maar niet meer te gebruiken is ook zo wat. De zoektocht heeft echt wel even geduurd. Uiteindelijk vonden we de blokjes toch in de Costco en de spoelglans en het onthardingszout in de Carrefour. Tevreden dachten wij dus de vaatwasser weer te kunnen draaien, maar helaas. Het flesje spoelglans bleek vaatwasserreiniger. Dat staat er nota bene zelfs in het Nederlands op… Deze zoektocht wordt dus nog vervolgd!

Over appartementen en beleefdheid

Voordat we definitief verhuisden, hebben we een bliksembezoek gebracht aan Taiwan om voorbereidingen te treffen. Belangrijkste missie: het vinden van een appartement. Dit bleek meteen een goede kennismaking met de beleefde Taiwanese cultuur. En een confrontatie met hoe ongeciviliseerd wij Hollanders over het algemeen zijn. Twee voorbeelden.

Een Taiwanees pakt zaken van waarde met twee handen vast alvorens deze aan je te overhandigen. Een creditcard, een formeel document: twee handen is de norm. Dat voelt veel beter dan de bijna achteloze manier waarop we elkaar in Nederland dingen overhandigen!

Een tweede voorbeeld: een Taiwanees gelooft dat wanneer hij goed handelt, dit uiteindelijk voor hemzelf ook veel goeds op zal leveren. Dus toen wij enigszins moedeloos werden van de appartementen-zoektocht en zelf een willekeurig makelaarskantoor binnenstapten, sprong iedereen op om ons te helpen. De medewerkster die wij aanspraken, sprak geen Engels. Maar niet getreurd, de vrouw van één van haar collega’s wel. Dus die werd naar het kantoor gehaald. Dat het kantoor eigenlijk alleen verkoop van vastgoed deed, hinderde evenmin. De Taiwanese versie van Funda is immers voor iedereen toegankelijk. Dus hup, onze criteria ingevuld, in de auto van een medewerker gesprongen en de bezichtiging was een feit. Helaas bleek ook dit appartement niet de winnaar, wel hielden we hier een eerste Taiwanese Engelssprekende kennis aan over!

Gelukkig kwam het toch goed met onze zoektocht. Het liep zelfs beter af dan verwacht: we vonden een appartement dat we meteen vanaf het begin konden betrekken. Half gemeubileerd, dus een beetje kamperen totdat onze zeecontainer/ons interieur arriveert. Maar het scheelt een keer verhuizen! En voor wie nieuwsgierig is: bovenstaande foto’s geven een eerste indruk van het gebouw en de faciliteiten. Foto’s van ons eigen appartement volgen wanneer we wat meer gesetteld zijn. Hoera! De eerste tastbare stap naar een leven in Taiwan is gezet.