Huiswerk!

Het lijkt erop dat de meeste kinderen in Nederland binnenkort eindelijk weer naar school mogen. Dat betekent dan ook weer de start van het reguliere huiswerk. Ik heb begrepen dat ook online huiswerk gemaakt werd, of is het zo dat al het schoolwerk nu huiswerk geworden was?

Hoe het ook zij, het huiswerk voor onze jongens ging hier natuurlijk ononderbroken door. Hoewel ik er met verbazing naar heb gekeken, heb ik eerder al besloten maar gewoon mee te gaan in het lokale ritme en met de lokale gewoonten. De mannen weten natuurlijk ook niet beter en vinden het gelukkig over het algemeen leuk om te doen. Soms gaat het zelfs zo ver, dat de één jaloers is op het huiswerk van de ander en ook graag mee wil knippen/plakken/kleuren/tellen. Dat resulteert dan in 2x gemaakt huiswerk! Aan het eind moet ik steevast mijn ‘handtekening voor gezien’ zetten, net zoals op elke bladzijde van elk werkboek dat ooit mee naar huis komt. Het houdt je lekker bezig…

Het huiswerk van Felix: Taiwan vol plakken met gele stickertjes

Voor Floris heeft het huiswerk vaak te maken met taal en rekenen. Hij leert nu bijvoorbeeld ㄅㄆㄇㄈ/Bopomofo, het Taiwanese systeem om de Chinese taal fonetisch weer te kunnen geven (de officiële naam van dit systeem is 注音符號, oftewel zhùyīn fúhào). Gelukkig heb ik hier op de universiteit een keuzevak gevolgd over dit systeem, zodat ik nu begrijp waar hij mee bezig is. Floris lijkt zelf overigens meer geïnteresseerd in praten dan in schrijven… En later zal hij zich hier waarschijnlijk niets meer van herinneren; het schijnt dat taal pas blijft hangen vanaf je zesde levensjaar.

Felix leest in de klas een boekje en krijgt daarbij een set kaarten met de bijbehorende Chinese karakters erop. Daarmee kan hij dan thuis verder oefenen. Hij herkent nu dus inmiddels best een aantal karakters, wat toch grappig blijft uit de mond van een blonde tweejarige. Onlangs is hij ook begonnen met deze boekjes en kaarten in het Engels. En o wat ben ik nu opeens blij dat ook hij zich dit later niet zal herinneren. Want man man, wat is de uitspraak van zijn Engelse lerares slecht. En Felix neemt deze uitspraak feilloos over… Een voorbeeld: een Taiwanees kan een woord dat eindigt op een s-klank niet uitspreken. ‘Felix’ wordt dus ofwel Feli ofwel Felise. Het vak zelf heet volgens de Taiwanezen In-gu-lisj.

Qua rekenen en logica (ik weet niet hoe je dit vak zou moeten noemen?) heeft Floris weer een ander werkboek, waarin hij allerlei spelletjes/oefeningen doet. Daarbij gebruikt hij blokjes, schijfjes of dinosaurussen en leert hij dingen als meer/minder, groot/klein en wat hoort wel/niet bij elkaar. Dit is mijn favoriete boek! Daarnaast krijgen de boys echter ook een aantal boekjes en huiswerkopdrachten mee naar huis waar ik echt niks mee kan en waarom ik blij ben dat we binnenkort naar het Nederlandse onderwijs kunnen overstappen. Nee, ik ga mijn kind niet leren dat papa elke dag thuiskomt na zijn werk, mama altijd het huis schoonmaakt en dat je je ouders moet helpen met de vloer vegen en masseren (?!). Of dat je op commando tegen je ouders moet zeggen ‘Ik hou van je’. Ik ben er voorstander van je zo goed mogelijk aan te passen aan de gewoonten van het land waar je woont, maar ik merk dat deze dingen echt over de grens van mijn normen en waarden gaan. Een tweejarige die mijn nek masseert?

Hoe het ook zij, terwijl ik in het Nederlandse nieuws steeds lees over de achterstanden die kinderen door Corona oplopen (een interessant onderwerp op zich), heb ik het gevoel dat mijn kinderen hier steeds verder vooruit gaan lopen op hun Nederlandse leeftijdgenootjes. Dat wordt nog versterkt door het feit, dat vakantie hier gelijk staat aan meer huiswerk. Er is dan immers meer tijd die je samen door kunt brengen, dus wat is er beter dan deze tijd te vullen met huiswerk? Ik ben heel benieuwd wat de jongens ervan gaan vinden op de Nederlandse school en opvang. Maar eerst maar eens duimen dat dat weer een Coronavrije en veilige omgeving wordt!

7 gedachtes over “Huiswerk!

    1. Wederom een leuk stukje. Jammer dat je je nog niet hebt aangepast aan de Taiwanese gewoontes 😉.
      Nog leuke maanden daar in Taiwan. Liefs

      Like

  1. Wederom een interessant stukje. Bijzonder dat je je nog niet aangepast hebt aan de cultuur 😜. Nog een paar leuke laatste maanden daar.

    Like

  2. Zoals gewoonlijk, weer een leuk geschreven stukje. Ik begrijp dat je daar nog een paar maanden blijft.
    Ik wens je veel plezier gedurende deze periode.

    Like

  3. Hi Eva, wat een bijzondere cultuur toch. Geen wonder dat ze allemaal zo hard werken, dit wordt echt met de rijstlepel ingegeven. Hier durven ze hun oma gerust “sul” te noemen of “ik vind jou een stomme oma” 🤭. Nog een fijne tijd daar. Groetjes Ans

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s