Opschudding en opwinding!

Voor alles is een eerste keer en aan eerste keren hier geen gebrek. Sommige eerste keren zijn noodzakelijk, niet bijster spannend of gewoon leuk (eerste keer met de bus, eerste keer een taxi bestellen met de taxi-app die volledig in het Chinees werkt, eerste keer naar de night market, of voor het eerst je parkeergeld betalen in een seven-eleven). Andere eerste keren blijven me echter wat langer bij!

Zo was daar de eerste keer in het ziekenhuis. Felix kreeg door onze onoplettendheid de primeur. De medewerkers hier in het appartementencomplex blijven onverminderd behulpzaam. Dat zorgt echter ook af en toe voor onverwachte situaties. Toen wij voor de deur met z’n allen uit een taxi stapten, schoot een medewerker ons te hulp. Tassen en kinderen uitladen, kinderwagen in elkaar zetten, rijden maar. Iedereen deed iets nuttigs, maar niemand controleerde of de riempjes van de kinderwagen vast zaten. Daar kwamen we vervolgens snel achter, doordat Felix ontsnapte en voorover op de stenen vloer viel. Het leek mee te vallen, maar op zijn voorhoofd groeide een enorme bult. Dus toch voor de zekerheid een ziekenhuis gezocht. Ook hierin kregen we hulp, dus het ziekenhuis was zo gevonden. Het bleek bij binnenkomst echter compleet verlaten… Is iedereen in Taiwan in het weekend gezond?!

De eerste hulp bleek in een ander gebouw te zijn. Daar werden we vriendelijk ontvangen en bijgestaan door behulpzame dames. Na controle bleek er gelukkig inderdaad niets aan de hand met Felix. Met een hoop andere mensen was overigens wel wat aan de hand. In de ruimte waar wij wachtten was het een komen en gaan van mensen met kwalen, met eigen transport of vanuit de ziekenauto. Het behandelsysteem ontging me een beetje: wij werden gelukkig redelijk snel geholpen, maar er heeft ook de hele tijd dat wij binnen waren een man met bebloed verband op een bedje in de hoek gelegen. ‘Kijk mama, die meneer ligt lekker te slapen,’ zei Floris.

IMG_0279

Thuis bleek dat er ook wat besmettelijke kwalen waren in het ziekenhuis; de dag na ons bezoek beleefde ik mijn eerste keer ‘ziek zijn in Taiwan’. Op zich niet heel spannend, ware het niet dat ik in mijn bed ruw gewekt werd door nog een andere ‘eerste keer’: een aardbeving! Ok, dit was geen echte eerste keer, maar ik vond het wel indrukwekkend. De ramen trilden, ik golfde in bed heen en weer. Toen ik besefte wat er gebeurde, besloot ik uit het raam te kijken om te peilen wat de rest van Tainan hiervan vond. Dat was wel duidelijk: niets. Het leven ging onverstoorbaar voort. Wat in Nederland absoluut groot voorpaginanieuws geweest zou zijn, behoort hier tot de orde van de dag.

Het behulpzame personeel besefte wel dat de aardbeving voor ons een bijzondere eerste keer geweest moest zijn en informeerde nog: ‘did you feel it?’ Yes, we did!

2 gedachtes over “Opschudding en opwinding!

  1. Ha Eef,

    Mooie verhalen weer! En nee, niet alle eerste keren zijn leuk – hoop dat je inmiddels weer beter bent.

    In welke expatfase zit je inmiddels?

    Liefs

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s